• Coco Chiara

My week in one word #5 'Verandering'

Verandering.. Een haat-liefde verhouding heb ik er mee. Deze week stond voor mij in het teken van verandering. Niet omdat er deze week van alles is veranderd, maar omdat ik deze week inzag wat er allemaal is veranderd. En dat is de crux van verandering. Je ziet het niet gebeuren, maar opeens is het daar. Wat moet je er dan mee?


Verandering. Ik heb er een haat-liefde verhouding mee.

De wereld is veranderd

Ja, ja, we zitten nog steeds in lockdown met z'n allen. Ik kan ervoor kiezen om hier niet over te praten, maar dit is nou eenmaal mijn 'online journal' en het is een behoorlijk actueel thema in mijn leven op het moment. De wereld is veranderd. Ik vraag me soms af hoe het straks is, als alles weer mag. Durven we elkaar nog wel te omhelzen? Zit er dan een ingesleten paranoïde wanneer iemand dichter dan 1,5 meter bij je in de buurt komt? Wat voor effecten gaat dit hebben op ons dagelijks leven? Durven we nog wel te vertrouwen? Ik vind dat best eng om te beseffen.


Maar mijn eigen wereld is ook veranderd. Waar ik in januari vol enthousiasme aan mijn 'nieuwe stap in het leven begon' door in Rotterdam te gaan wonen, ben ik halverwege maart weer bij mijn ouders ingetrokken. Meer ruimte terwijl we met z'n allen in lockdown zitten en dus wat meer rust. Ik had het nodig. Ook kwam mijn werk stil(ler) te liggen.


Als alle vrijheid wordt afgenomen, wat blijft er dan over?

Kijk, als mensen hebben we allemaal vrijheid. Externe en interne vrijheid. Extern, daar hebben we maar bepaalde invloed op. We hebben vrijheid van meningsuiting, we kunnen vrij over straat lopen - hand in hand met je partner, ongeacht welk geslacht - en we kunnen op ieder moment naar de winkel, naar het buitenland of naar familie. Het mag allemaal in Nederland. Hoe prachtig is dat?


Een deel van die externe vrijheid wordt nu afgenomen. Natuurlijk mogen we nog zeggen wat we willen, maar we mogen niet zo maar meer de straten op. Je oma bezoeken, op reis naar Bali of de camping in België of naar de supermarkt.


Wat er dan nog overblijft is je interne gevoel van vrijheid. Hoe vrij voel jij je? Beperk jij je in wat je mag van jezelf? Beperk jij je met overtuigingen? Wat je vindt van jezelf? Een relatie die je hebt? Vrienden die je hebt? Een baan?


Wat er nu nog overblijft is je interne gevoel van vrijheid. Hoe vrij voel jij je?

Gevangen in mijn eigen wereld

Dus ja, nu ik niet meer naar de winkel mag zonder rekening te houden met allerlei maatregelen (I mean, hoe frustrerend is het om een heel karretje mee te moeten nemen omdat je een broodje wilt kopen?!).. Zie ik hoe gevangen ik me eigenlijk voel.


In mijn eigen wereldje, that is. Jarenlang heb ik mezelf beperkt in wat ik mag eten, hoe vaak ik moet sporten - dat was ik gelukkig al aan het veranderen. Maar nu zie ik dat ik mezelf ook beperkt heb in mijn gevoel, in mijn keuzes. Ik leer dat ik meer keuzes mag maken en minder mag twijfelen. Ik leer dat ik mag erkennen dat mijn gevoel kan veranderen. Als ik eerst A dacht, mag ik nu B denken. Als ik eerst A voel, mag ik later B voelen.


Als ik eerst A voel, mag ik later B voelen.

We veranderen continu

En daar ging deze week over. We veranderen continu. Ik ben niet anders, maar mijn gedachten veranderen wel - en dus mijn gevoel, mijn mening, mijn visie. Maar ik blijf ik en dat is belangrijk om te beseffen.


We hebben niet altijd in de hand hoe we veranderen, want soms zijn we simpelweg één van die deeltjes die meegaan in de flow van het grotere geheel. Soms is dat shit en moeten we dat gewoon accepteren. Soms kan je niet vechten, maar is het oké om op te geven en je focus te verleggen. De verandering te laten gebeuren.


Opgeven is niet falen. Het is accepteren dat dingen zijn veranderd.

Opgeven is niet falen. Het is accepteren dat dingen zijn veranderd. En dat was mijn les deze week. De veranderde situatie volledig accepteren en die veranderingen te erkennen, in plaats van ertegen te vechten.



  • Instagram - Black Circle
  • LinkedIn - Black Circle
  • Facebook - Black Circle

© 2019 by Coco Chiara | Fotografie: Prisca Visser, Jordi Sloots, Nicki Bos