• Coco Chiara

My week in one word #1

Één van de redenen om mijn blog weer te starten is om mijn eigen proces nog transparanter te delen. Via Instagram en mijn Facebookgroep deel ik al veel persoonlijke ervaringen en inzichten, maar in 15 minuten blijft het vaak enkel bij wat voorbeelden uit mijn eigen dagelijkse leven. Daarom bedacht ik 'My week in one word'.


Elke week kies ik een woord om mijn week mee te beschrijven en neem ik jullie in een blogpost mee in hoe ik de afgelopen week heb ervaren. Waar loop ik zelf tegenaan? Welke lessen krijg ik te leren? We zijn allemaal mensen en doorlopen ons eigen proces. Sommigen zijn alleen zo gek om er elke week open over te schrijven op hun blog. Wish me luck ;-)


Mijn woord voor deze week: "Bizar"

En ik denk meteen het woord voor heel de wereld. Elke ochtend sta ik op en duurt het even voor mijn hersenen verwerkt hebben wat zich afspeelt. Dat ik niet 'zo maar' naar buiten kan, 'zo maar' naar de winkel kan gaan, 'zo maar' de stad in of bij mijn oma op bezoek. Alles is even wat anders. Heel bizar, vind ik dat.


Alles is even wat anders. Heel bizar, vind ik dat.

Waar sta ik in mijn proces?

Misschien wel handig om even uit te leggen hoe mijn proces is gegaan en waar ik nu ongeveer sta. I'll try to keep it short:


Aantal jaar geleden besloot ik (na een hele hoop shit) mijn leven compleet om te gooien en te verbeteren. Ik startte met mijn persoonlijke ontwikkeling en gezonde leefstijl. De emotionele trauma's die ik had opgelopen heb ik (voornamelijk onbewust) heel ver weg gestopt.


In die jaren dat ik volledig op mijn wilskracht ging en mijn emoties tijdelijk had 'uitgezet' heb ik: mijn eigen bedrijf gestart, mijn diploma gehaald (en meerdere), de gewoonte ontwikkeld om elke dag om 5 uur op te staan, een whole food plantbased lifestyle aangenomen (a.k.a. heel gezond) en de gewoonte gebouwd om elke dag te sporten. Ik leef, in de ogen van zo'n beetje iedereen ter wereld, zo gezond als maar kan.


Vorig jaar ben ik gestart met het verwerken van al die opgekropte emotionele energie. Een zwaar proces, maar heel hard nodig en des te bevrijdend. Sinds ik eindelijk durf te erkennen dat ik wel degelijk emoties heb en die langzaamaan steeds meer durf te laten zien en te bespreken (jezus, dat is moeilijk!) merk ik ook een verschuiving in mijn bewustzijn. Van 'the perfect lifestyle' durf ik steeds meer de controle los te laten en te vertrouwen op het Universum, mijn gevoel, mijn lijf en in het Nu te leven.


Op dit specifieke moment houdt dit concreet in dat ik alle regels omtrent eten, bewegen en 'gezond' leven loslaat en volledig mijn lijf en haar behoeftes volg. Door dit te doen herstel ik mijn biologische cues. Deze zijn na jarenlange restrictie (lees: te weinig eten, rusten en heel veel regels) compleet verstoord geraakt. Voor de oplettende lezer: Ja, je kan zeggen dat ik een eetstoornis had, alhoewel ik nooit gediagnostiseerd ben.


We worden letterlijk gedwongen om de controle los te laten.

Gedwongen de controle los te laten

Nu worden we letterlijk door Moeder Natuur gedwongen om de controle los te laten. Ook al ben ik daar dus al een tijdje mee bezig, vind ik het alsnog onwennig en eng. Het voelt veilig om met de toekomst bezig te zijn, maar durven we de controle compleet los te laten en volledig (écht volledig) op het hier en nu te focussen? We gaan er nu achterkomen, want we weten simpelweg niet hoe we er volgende week voor staan. Of morgen.


Ik durf het bijna niet te zeggen, maar..

Ergens kan ik om de synchroniciteit lachen, ondanks de ernst van de situatie. De situatie in de wereld valt eng samen met mijn eigen proces. Gedwongen overgeven aan wat is. Het Universum geeft ons een collectieve les, die we op individueel niveau mogen leren. Voor mij is dit dan de uitgelezen kans om minder te sporten (gyms are closed), meer te slapen (want tijd zat ineens) en lekker rustig aan te doen.


Ik plan niets, want wat valt er te plannen?

Met z'n drieën in een klein appartement middenin Rotterdam is niet ideaal, dus ik verblijf bij mijn ouders thuis in Brabant. Ik sta op als ik wakker word, start rustig mijn dag, werk projecten bij die al lang 'stil liggen', rommel wat aan, ruim wat op, werk aan mijn content, schrijf heel veel, ontspan heel veel. Ik wandel, ik fiets en ik sport af en toe een beetje. Ik ga af en toe even liggen en ik plan niets, want wat valt er te plannen?


Dus, dat was mijn week. Eigenlijk heel ontspannen, ondanks de gekte. In één woord, daarom: 'Bizar'. Hoe was jouw week?



Liefs, Coco Chiara.





3 keer bekeken
  • Instagram - Black Circle
  • LinkedIn - Black Circle
  • Facebook - Black Circle

© 2019 by Coco Chiara | Fotografie: Prisca Visser & Jordi Sloots